Transcript [00:05] Dziękuję. [00:06] Skorzystam więc z dobrej rady młodego studenta, który powiedział tutaj, [00:12] że dyskutuje się nad tezą i tylko nad tezą. Nie wymyśla się nowych tez. [00:18] I tak naprawdę trzeba po prostu udowodnić stanowisko przeciwne. [00:23] I właśnie to zamierzam zrobić. [00:25] Bez krzyków, tylko fakty. Izrael chciał pokoju. Naprawdę. Wielokrotnie. [00:32] A jednak od chwili, [00:34] gdy w 1947 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych zagłosowała za planem [00:40] podziału, [00:41] jesteśmy atakowani. [00:43] Arabowie zagrozili użyciem siły, [00:45] aby zapobiec powstaniu państwa żydowskiego na jakiejkolwiek części naszej [00:51] ojczyzny. [00:52] I tę groźbę wprowadzili w życie. [00:54] A czego właściwie dotyczył plan podziału? [00:57] Czy był jakąś wielką niesprawiedliwością wobec Arabów? Nie. [01:03] Większość żyznych ziem miała przypaść temu, [01:07] co stałoby się palestyńskim państwem arabskim, [01:11] podczas gdy państwo żydowskie miało zostać ograniczone do trzech ledwie [01:16] połączonych fragmentów terytorium, [01:19] w większości suchych i nienadających się do uprawy. [01:24] A jednak Żydzi powiedzieli „tak”. Arabowie powiedzieli „nie”, [01:30] bo nawet to było zbyt wiele. [01:33] Nawet taki poziom samostanowienia dla Żydów był zbyt wielki. Bo sama idea, [01:39] że Żydzi mogą być równi i suwerenni, była dla Arabów problemem. [01:44] Mówiliście przecież o normie panującej w świecie arabskim. [01:49] Tak, Żydzi i chrześcijanie mogli żyć w harmonii, [01:53] dopóki znali i akceptowali swoje niższe miejsce. [01:57] A kiedy ośmielali się wyobrazić sobie, że są równi, wyprostowani, [02:03] suwerenni i sami decydują o swoim losie, właśnie wtedy pojawiał się problem. [02:09] Gdy tylko Żydzi ośmielali się postrzegać siebie jako równych, [02:14] następowała przemoc. [02:16] I rzeczywiście, palestyńskie arabskie milicje zaatakowały. A potem, [02:22] w maju 1948 roku, dokonały inwazji wszystkie otaczające nas państwa arabskie, [02:29] a także inne, bardziej odległe. [02:32] I to jest jedyny powód, dla którego w wyniku tej wojny pojawili się uchodźcy. [02:38] Jedyny powód, Ghada. Izrael zdołał przetrwać arabską wojnę z 1948 roku, [02:44] a my bylibyśmy szczęśliwi, mogąc po prostu żyć w pokoju. [02:49] Pamiętajcie: [02:50] pod koniec wojny z 1948 roku Jordania zaanektowała Zachodni Brzeg, [02:55] a Egipt administrował Gazą. Jest to zaznaczone na waszej mapie. [03:01] Nic, absolutnie nic, [03:03] nie przeszkadzało im stworzyć na tych terytoriach kolejnego państwa arabskiego [03:09] dla Palestyńczyków. [03:11] Nie zrobili tego. Zamiast tego wybrali dalszą wojnę z Izraelem. [03:16] Właśnie w ten sposób Izrael przejął kontrolę nad Zachodnim Brzegiem i Gazą. [03:22] Nie było to jakieś agresywne zagarnięcie ziemi. Stało się to po tym, [03:27] jak kilka armii arabskich ponownie nas otoczyło i w maju 1967 roku — trzeba im [03:33] oddać, [03:34] że mówili jasno — ogłosiło: „To nasza szansa, Arabowie, [03:39] by zadać Izraelowi śmiertelny cios unicestwienia”. [03:44] A wtedy nie kontrolowaliśmy ani Zachodniego Brzegu, ani Gazy. [03:50] Izrael wygrał tę wojnę w sześć dni. Ale nawet wtedy zaoferowaliśmy pokój. [03:56] Legendarny ambasador Abba Eban, który, jak sądzę, [04:00] studiował w Cambridge — słyszałam, że to trochę lepszy uniwersytet, [04:06] ja też tam studiowałam — zauważył ironicznie, [04:09] że była to „pierwsza wojna w historii, [04:13] w której następnego dnia zwycięzcy prosili o pokój, [04:17] a pokonani żądali bezwarunkowej kapitulacji”. [04:21] Brzmi znajomo? [04:22] A jaka była odpowiedź Arabów i Palestyńczyków na izraelską ofertę pokoju? [04:28] Nie dla pokoju z Izraelem. Nie dla uznania Izraela. Nie dla negocjacji. [04:34] A jednak nadal mieliśmy nadzieję na pokój. [04:38] Dlatego w 1993 roku weszliśmy w proces pokojowy z Oslo. Byłam w euforii. [04:43] To właśnie euforia narodu, który chce pokoju. [04:47] A we wrześniu 2000 roku, dokładnie wtedy, gdy wielu Izraelczyków, w tym ja, [04:54] naprawdę wierzyło, że rozwiązanie dwupaństwowe jest blisko, [04:59] Palestyńczycy rozpoczęli Drugą Intifadę. [05:03] Przerodziła się ona w brutalną kampanię zamachów samobójczych, [05:08] które rozerwały na krwawe kawałki ponad tysiąc Izraelczyków i pozostawiły [05:13] tysiące innych okaleczonych na całe życie. [05:17] Mimo tego wszystkiego w grudniu 2000 roku prezydent Bill Clinton przedstawił [05:23] porozumienie pokojowe, [05:25] które dawałoby Palestyńczykom całą Gazę, [05:28] 96 procent Zachodniego Brzegu wraz z równoważną wymianą terytoriów po stronie [05:34] Izraela, [05:35] brak osiedli — jeśli to miał być problem — bezpieczne przejście między dwoma [05:41] terytoriami, [05:42] większość Starego Miasta, [05:45] arabską Jerozolimę Wschodnią jako stolicę oraz międzynarodowe siły zastępujące [05:51] izraelską armię na Zachodnim Brzegu. [05:54] To Izrael powiedział „tak”. [05:57] Palestyńczycy nie mieli żadnego usprawiedliwienia, [06:02] by nie przyjąć tego porozumienia. Żadnego. [06:05] Ale Palestyńczycy pod przywództwem Jasera Arafata odeszli od stołu, [06:11] wybierając zamiast tego dalsze wysadzanie nas w zamachach samobójczych. [06:17] Mówi się, że charakter człowieka, to, kim naprawdę jest, [06:22] ujawnia się w wyborach, których dokonuje. To był bardzo jasny wybór. [06:28] Izrael powiedział „tak”. Palestyńczycy odeszli. [06:33] Nie było żadnego usprawiedliwienia — przepraszam — by nadal wysadzać nas w [06:39] zamachach samobójczych. [06:41] I to właśnie te zamachy doprowadziły ostatecznie do budowy bariery [06:46] bezpieczeństwa, [06:48] punktów kontrolnych i blokad drogowych na Zachodnim Brzegu, [06:53] które na szczęście na pewien czas położyły kres temu krwawemu terrorowi. [06:59] Można by pomyśleć, że zrozumieliśmy przesłanie. Ale nie. [07:05] W 2008 roku to znów Izrael, poprzez premiera Olmerta, [07:09] przedstawił kolejną ofertę pokojową: [07:13] niemal całkowite wycofanie Izraela z Zachodniego Brzegu, wraz z wymianą ziemi, [07:19] dzięki której propozycja odpowiadała niemal 100 procentom terytorium. [07:25] Żadnych osiedli. Ponownie, jeśli to było problemem, [07:30] można je było usunąć w drodze negocjacji. [07:33] Połączenie ze Strefą Gazy. [07:35] Arabska Jerozolima Wschodnia jako stolica Palestyny. [07:39] Izrael miał zrezygnować z suwerenności nad całym Starym Miastem, [07:45] w tym nad najświętszym miejscem dla narodu żydowskiego, Wzgórzem Świątynnym, [07:51] które miało znaleźć się pod międzynarodowym zarządem powierniczym. [07:56] Ponownie, Palestyńczycy nie mieli żadnego usprawiedliwienia, [08:02] by tego nie przyjąć. Żadnego. [08:05] Ale za prezydenta Abbasa Palestyńczycy odeszli również od tej propozycji. [08:10] Izrael nawet całkowicie wycofał się z Gazy w 2005 roku, [08:15] usuwając wszystkie osiedla i pozwalając sobie wierzyć, [08:19] że później wybrany rząd Hamasu chce skupić się na poprawie życia własnego [08:25] narodu, [08:25] zamiast niszczyć nasze. [08:28] Tak bardzo chcieliśmy w to wierzyć, [08:30] że zignorowaliśmy wszystkie sygnały ostrzegawcze, [08:35] pozwalając wielu mieszkańcom Gazy wjeżdżać do Izraela, by pracować, [08:40] studiować i otrzymywać specjalistyczną opiekę medyczną. [08:45] Ale cały ten nacisk na rozwój gospodarczy i pozwolenia na pracę był częścią [08:51] starannie zbudowanego oszustwa, [08:53] jak później przechwalali się przywódcy Hamasu, [08:57] mającego uśpić czujność Izraelczyków i sprawić, by uwierzyli, [09:02] że naprawdę będą żyć spokojnie obok nas, zajmując się własnymi sprawami. [09:08] Pomyślcie, co oznacza taka przechwałka ze strony Palestyńczyków: „Ha, ha. [09:16] Sprawiliśmy, że Izraelczycy uwierzyli, [09:19] iż zajmujemy się tylko własnymi sprawami i troszczymy się o swoich ludzi”. [09:26] Tymczasem planowali coś zupełnie, zupełnie innego. [09:30] 7 października 2023 roku trzy tysiące wyszkolonych i uzbrojonych [09:35] Palestyńczyków wtargnęło do Izraela ze Strefy Gazy. [09:39] I to my mamy być ekspansjonistami. Duża część informacji wywiadowczych, [09:45] na których się opierali, pochodziła właśnie od Palestyńczyków, [09:51] którym pozwoliliśmy wjeżdżać do Izraela na podstawie zezwoleń na pracę, [09:56] studia i leczenie. [09:58] Dokonywali masakr. Plądrowali. Dopuszczali się aktów radosnego, euforycznego, [10:05] sadystycznego okrucieństwa, których wciąż nie mam serca ani żołądka opisywać. [10:11] Wzięli 251 zakładników: starszych mężczyzn, kobiety, matki, ojców, [10:17] dzieci i niemowlęta. [10:19] I nie byli to tylko wyszkoleni bojownicy. Tysiące tak zwanych zwykłych, [10:25] niewinnych palestyńskich cywilów entuzjastycznie przyłączyło się do szaleństwa [10:31] maniakalnej przemocy, [10:33] popełniając straszliwe akty brutalności. [10:37] A kiedy Siły Obronne Izraela weszły do Gazy — bo musiały to zrobić, [10:42] aby upewnić się, [10:43] że Palestyńczycy nigdy więcej nie będą mogli nam tego zrobić — znalazły [10:48] całkowicie zmilitaryzowany teren: [10:51] tunele biegnące pod każdym domem, meczetem, [10:55] szpitalem i szkołą i prowadzące do ich wnętrza, oraz ziemię pełną pułapek. [11:01] Sprawiało to, że nie dało się walczyć bez wyrządzenia Gazie ogromnych szkód. [11:08] Przepraszam. Później, obiecuję. A Hamas, [11:12] którego członkowie pozostawali ukryci w tunelach i nosili cywilne ubrania, [11:17] zaprojektował to właśnie w taki sposób. [11:21] To do tych ludzi powinniście kierować swoje zarzuty. [11:24] Z tym właśnie mieliśmy do czynienia. [11:28] Nie ważcie się więc patrzeć na nas i twierdzić, [11:32] że Izrael nigdy naprawdę nie chciał pokoju z Palestyną. Jeśli już, [11:37] to być może chcieliśmy go za bardzo. [11:40] Składaliśmy ofertę za ofertą... [11:44] Później. Składaliśmy kolejne, kolejne i kolejne oferty pokoju. [11:50] Znosiliśmy niekończącą się agresję. [11:53] Ale nie pozwolimy się unicestwić tylko po to, by przekonać was, [11:58] że chcemy pokoju. I z pewnością nie zaakceptujemy pokoju na każdych warunkach. [12:04] Niektórzy z was domagają się rozwiązania jednopaństwowego [12:09] i udają, że dwa narody związane z tą samą ziemią, [12:13] lecz mające odmienne religie, wartości, kultury, języki i historie, [12:19] które nigdy nie żyły razem w pokoju, [12:22] w magiczny sposób będą żyły w pokoju i harmonii, [12:25] jeśli tylko znajdą się w jednym państwie. [12:29] I szczerze mówiąc, [12:30] zbyt często wezwanie do rozwiązania jednopaństwowego nie jest naiwne ani [12:36] oderwane od rzeczywistości. [12:38] Nie podejrzewam was o to. [12:40] Jest natomiast starannie wyliczoną próbą odebrania Żydom prawa do [12:45] samostanowienia, [12:47] prawa do bycia wolnym narodem we własnej ziemi. [12:51] W tej kwestii nie jesteśmy naiwni. [12:54] Mamy za sobą tysiące lat historii prześladowań i podporządkowania przez jeden [12:59] naród po drugim. [13:01] I nie zamierzamy oddać naszego jedynego państwa, [13:05] by ponownie znaleźć się na łasce innych. [13:08] Naprawdę chcemy pokoju i jesteśmy gotowi posunąć się daleko, by go osiągnąć. [13:14] Ale nie zrezygnujemy dla niego z naszego państwa. Teraz wasza kolej, [13:20] Palestyńczycy, by odpowiedzieć na pytanie, [13:24] nad którym z jakiegoś powodu nie debatuje żaden uniwersytet: [13:28] Kiedy kiedykolwiek naprawdę chcieliście pokoju z jedynym państwem żydowskim?
